Is dit nou nodig?

Rutte III gaat de trappen op. Met onze koning. Na lang praten en soebatten, na veel touwtrekken en vliegen afvangen, gaat vandaag of morgen het nieuwe kabinet van start. Een frisse ploeg. Ze – de ministers en staatssecretarissen – hebben er allemaal reuze veel zin in. Ik wens ze veel succes en denk aan de hond en de kat en door wie worden we nou gebeten (ken uw spreekwoorden en gezegden!).

Maar mag ik me wel even verbazen? Om het de vier coalitiepartijen zo goed mogelijk naar de zin te maken, is er uitgebreid gesproken over het aantal ministeries, het soort ministeries en het aantal bewindslieden dat deze ministeries moet gaan leiden. Daar is een verdeelsleutel uitgekomen. Zo komen er soms twee ministers op één ministerie. Onderwijs. Buitenlandse Zaken. Maar ook op Veiligheid en Justitie. Uh, nee, op Justitie en Veiligheid. Want ze gaan de naam omgooien. Het één is, zo zeggen ze, belangrijker dan het andere. Juist ja.

Maar met die naamsverandering begint de ellende en moet de portemonnee open. Talrijke communicatiebureaus, van design tot strategie, gaan aan de slag met al die naamswisselingen (want niet alleen Veiligheid en Justitie, uh, Justitie en Veiligheid verandert van naam). URL’s van websites moeten aangepast, briefpapier, visitekaartjes, naambordjes, teksten in en op tal van publicaties, koffiemokken, paraplu’s en weet ik niet wat meer. Van ‘hoe gaan we dit positioneren?’ tot, ‘wie regelt de ontwerpen en het drukwerk?’ Een heidense job, die wel even gaat duren. En kosten, dus.

Is dit nou nodig? Nee, niet echt. Het is in mijn ogen teveel egostreling, muggenziften en miereneuken. Pleasen, zo zou ik het ook kunnen noemen. “What’s in a name”, zeker dat van een ministerie. Vraag op straat waar VWS voor staat en ze kijken je voor gek aan. Zonde van het geld, dus. Maar daar ga ik het maar niet over hebben.

Wees open en eerlijk

Mijn hemel, wat stond onze minister van Defensie zich in allerlei bochten te wringen. Je zag de angst – als een konijn die in de koplampen van een auto kijkt – in haar ogen. Bang om iets fouts te zeggen. En juist door die angstige houding ging het fout. Ze was niet open en niet eerlijk. Het rapport over het noodlottige incident in Mali waar twee militairen om het leven kwamen en een zwaar gewond raakte, was al enige tijd bij haar en haar staf bekend. Het lukte haar niet om een open en eerlijk antwoord te geven. Je voelde, je proefde, je zag dat ze aan het draaien en worstelen was. Het journaille rook zijn kans, zette zelfs een vervelend filmpje online (in mijn ogen prima, zo’n blik achter de schermen).

Want hoe ingewikkeld is het om gewoon open en eerlijk te zijn. Waarom zei ze niet iets van: “Toen dachten we dat het veilig en in orde was, nu blijkt dat dat dus niet zo was.” “Gaat u aftreden?” “Nee, ik ga eerst in debat met de Tweede Kamer.” Of: “Ja, dat hoort bij de verantwoordelijkheid van het ministerschap.”

Zoiets. Open en eerlijk. Maar dat lijkt rond het Binnenhof erg moeilijk te zijn. Veel meel in de mond, omslachtige antwoorden en ontwijkgedrag. En waarom?

Een nieuwe website

Een nieuwe website. Ik was er wel aan toe. Niet dat ik ontevreden was over mijn oude website, maar technieken, gebruiken en gewoonten zijn in de afgelopen jaren zo veranderd, dat ik wel mee moest. Ik doe tenslotte in communicatie, adviseer klanten ook over hun website, laat ze zelfs maken. Dan moet ik toch ook zorgen dat ik mijn eigen huisje op orde heb. Dat bij loodgieters thuis de kraan lekt, dat mag mij niet gebeuren.

Het leuke is dat je vandaag de dag zelf aan de slag kan met allerhande tools voor het bouwen van een website. Ik moet wel zeggen: ik heb een tamelijk ‘platte’ site, zonder al te veel ingewikkelde zaken. Met veel trial and error lukt het mij. Maar voor mijn klanten zal ik dat niet doen. Dan haal ik er de professional bij. Net zoals dat geldt voor het maken van foto’s of film: ook dat is een vak. Of vormgeving. Of teksten in het Engels. Dat laat ik echt over aan de mensen die daar voor geleerd hebben, daar ervaring in hebben en dat soort zaken dus echt kunnen. Zo werk ik namelijk: ieder zijn vak. Ik zorg voor een goed netwerk met professionals waar het fijn samenwerken mee is.

Mijn vak? Communicatie in beeld brengen. Heel veel met fotografie, en veel met tekst en ook door te zorgen dat er ‘iets’ gemaakt wordt. Een website, een brochure, een magazine, een artikel, een persbericht. Ja wat niet eigenlijk.

Kijk maar eens rustig rond en laat me weten wat je er van vindt. Ik hoor het graag!
06-46133391 | edouard@strandhuis-communicatie.nl