Pete

Vrijdag de 13e was voor mij een soort van geluksdag. Ik ging tijdens het World Press Photo Festival naar een lezing van Pete Souza, acht jaar lang de officiële huisfotograaf van president Obama. Bijna iedere dag trok Pete met Barack op. Overal mocht en was hij bij. Echt weggestuurd werd hij bijna nooit. Zijn camera stond altijd op stand-by. Pete maakte bij elkaar 2 miljoen beelden, samen met zijn staf. Beelden die allemaal zijn opgeslagen in het National Archive en ooit door ons te bewonderen.

Pete heeft een selectie van zijn foto’s samengebracht in een prachtig boek. Hij reist rond en vertelt over zijn jaren in het Witte Huis. Hij vertelt over zijn fotografie, over Obama, over de omstandigheden. En altijd aan de hand van een foto. Het beeld dat hij schetst roept herinneringen op, ontroert en doet verlangen naar de dagen dat Obama nog president was. Je moet het boek zien, de teksten lezen en Pete horen spreken en je weet wat ik bedoel.

National Geographic maakt een documentaire over Pete. Op Youtube in vier delen terug te zien. Ik zeg: doen. Want deze aardige – ik had de eer om Pete persoonlijk te spreken op de avond van de bekendmaking van de World Press Photo – bijzondere man, hele goede fotograaf, laat zien waarom fotografie zo belangrijk is en blijft. Wordt vervolgd.

Bijna 30 jaar ervaring in fotografie

Sinds 1990 ben ik al werkzaam in de fotografie. In die bijna 28 jaar heb ik me geen dag verveeld. Fotografie is een prachtige wereld om in te werken. Niet alleen omdat ik de meest waanzinnige beelden voorbij heb zien komen, maar ook omdat ik met een bonte verzameling fotografen heb mogen en mag werken. De crux daarbij is de fotografen te leren kennen. En dat doe je door ze te spreken en door samen met ze hun werk, hun werkwijze, hun drijfveren te bespreken. Lees verder

Stappen zetten

Het nieuwe jaar is begonnen. Dat gaat eigenlijk vanzelf, al plaatsen door Oud & Nieuw te vieren een kunstmatige knip tussen de dagen en jaren. 2017 was weer een bijzonder jaar en 2018 gaat een bijzonder jaar worden. Waarom? Omdat iedere dag weer een dag is om gevierd te worden. Dat maakt het leven bijzonder. Dat we ‘het leven’ hebben. Of we hier op aarde met een doel zijn of volkomen zinloos, doet daar volgens mij niet aan af. We zijn er. Dus maak er iets van. Lees verder

Foto’s, foto’s, foto’s…

Woensdag 29 november organiseren wij (ik, samen met Hans Oostrum en Jeffrey Groot) alweer voor de 10e keer een PictureThis Den Haag bijeenkomst. Een heerlijke avond vol fotografie bij het Fotomuseum Den Haag.

We doen dit nu alweer twee jaar en het blijft een feestje om te regelen. Beeld, foto’s, beeldtaal, het is en blijft een wonderlijk mooi onderwerp om mee aan het werk te zijn. De wereld is een beeldwereld geworden. We denken in plaatjes, kijken veel naar beeld (zowel stilstaande als bewegende) en denken ook steeds meer in plaatjes.

Toch mag fotografie meer waardering en aandacht krijgen. Fotografen zijn er genoeg, maar goed werk vinden en krijgen, voldoende betaald krijgen en zorg voor (hun) rechten blijven een punt van aandacht. Lees verder

Is dit nou nodig?

Rutte III gaat de trappen op. Met onze koning. Na lang praten en soebatten, na veel touwtrekken en vliegen afvangen, gaat vandaag of morgen het nieuwe kabinet van start. Een frisse ploeg. Ze – de ministers en staatssecretarissen – hebben er allemaal reuze veel zin in. Ik wens ze veel succes en denk aan de hond en de kat en door wie worden we nou gebeten (ken uw spreekwoorden en gezegden!). Lees verder

Wees open en eerlijk

Mijn hemel, wat stond onze minister van Defensie zich in allerlei bochten te wringen. Je zag de angst – als een konijn die in de koplampen van een auto kijkt – in haar ogen. Bang om iets fouts te zeggen. En juist door die angstige houding ging het fout. Ze was niet open en niet eerlijk. Het rapport over het noodlottige incident in Mali waar twee militairen om het leven kwamen en een zwaar gewond raakte, was al enige tijd bij haar en haar staf bekend. Het lukte haar niet om een open en eerlijk antwoord te geven. Je voelde, je proefde, je zag dat ze aan het draaien en worstelen was. Het journaille rook zijn kans, zette zelfs een vervelend filmpje online (in mijn ogen prima, zo’n blik achter de schermen). Lees verder

Een nieuwe website

Een nieuwe website. Ik was er wel aan toe. Niet dat ik ontevreden was over mijn oude website, maar technieken, gebruiken en gewoonten zijn in de afgelopen jaren zo veranderd, dat ik wel mee moest. Ik doe tenslotte in communicatie, adviseer klanten ook over hun website, laat ze zelfs maken. Dan moet ik toch ook zorgen dat ik mijn eigen huisje op orde heb. Dat bij loodgieters thuis de kraan lekt, dat mag mij niet gebeuren. Lees verder