Pete

Vrijdag de 13e was voor mij een soort van geluksdag. Ik ging tijdens het World Press Photo Festival naar een lezing van Pete Souza, acht jaar lang de officiële huisfotograaf van president Obama. Bijna iedere dag trok Pete met Barack op. Overal mocht en was hij bij. Echt weggestuurd werd hij bijna nooit. Zijn camera stond altijd op stand-by. Pete maakte bij elkaar 2 miljoen beelden, samen met zijn staf. Beelden die allemaal zijn opgeslagen in het National Archive en ooit door ons te bewonderen.

Pete heeft een selectie van zijn foto’s samengebracht in een prachtig boek. Hij reist rond en vertelt over zijn jaren in het Witte Huis. Hij vertelt over zijn fotografie, over Obama, over de omstandigheden. En altijd aan de hand van een foto. Het beeld dat hij schetst roept herinneringen op, ontroert en doet verlangen naar de dagen dat Obama nog president was. Je moet het boek zien, de teksten lezen en Pete horen spreken en je weet wat ik bedoel.

National Geographic maakt een documentaire over Pete. Op Youtube in vier delen terug te zien. Ik zeg: doen. Want deze aardige – ik had de eer om Pete persoonlijk te spreken op de avond van de bekendmaking van de World Press Photo – bijzondere man, hele goede fotograaf, laat zien waarom fotografie zo belangrijk is en blijft. Wordt vervolgd.