Wees open en eerlijk

Mijn hemel, wat stond onze minister van Defensie zich in allerlei bochten te wringen. Je zag de angst – als een konijn die in de koplampen van een auto kijkt – in haar ogen. Bang om iets fouts te zeggen. En juist door die angstige houding ging het fout. Ze was niet open en niet eerlijk. Het rapport over het noodlottige incident in Mali waar twee militairen om het leven kwamen en een zwaar gewond raakte, was al enige tijd bij haar en haar staf bekend. Het lukte haar niet om een open en eerlijk antwoord te geven. Je voelde, je proefde, je zag dat ze aan het draaien en worstelen was. Het journaille rook zijn kans, zette zelfs een vervelend filmpje online (in mijn ogen prima, zo’n blik achter de schermen).

Want hoe ingewikkeld is het om gewoon open en eerlijk te zijn. Waarom zei ze niet iets van: “Toen dachten we dat het veilig en in orde was, nu blijkt dat dat dus niet zo was.” “Gaat u aftreden?” “Nee, ik ga eerst in debat met de Tweede Kamer.” Of: “Ja, dat hoort bij de verantwoordelijkheid van het ministerschap.”

Zoiets. Open en eerlijk. Maar dat lijkt rond het Binnenhof erg moeilijk te zijn. Veel meel in de mond, omslachtige antwoorden en ontwijkgedrag. En waarom?